Joker: Kötülük Bulaşıcıdır

Yastığı itekliyorum. Çalan telefonun gürültüsü beynimi tırmalıyor. Saate bakıyorum ekrandan. Yeterince günün ağarmadığı hala içeriyi aydınlatan gece lambasından aşikar. Az daha uyumalıyım. Bugün Pazar, diğer günlerden her ne farkı varsa diye geçiyor aklımdan.

Uyandığımda öğleyi geçmiş oluyor. Ne de olsa pazarın şerefine uyudum. Bir önceki gecenin yaşananları geliyor aklıma ve düşünüyorum;

…..

Kötülük bulaşıcıdır. İyiliğin bulaşıcı olduğu gibi. Ancak bu iyi ya da kötü olmayı tercih meselesi yapar mı bilemedim. Joker’in Joker olmak dışında bir şansı var mıydı mesela? Çevremizde jokerler artarken üç maymunu oynamak daha kolay nasılsa. Kim bilir belki hepimizin içinde vardır bir Joker.

……

Film çok iyiydi. Joker’in neden Joker olduğunu sindire sindire anlattı. Sonunda da Bruce Wayne’nin neden Batman olduğunu anladık. Çevre, yaşam şartları, başına gelenler… hafife alınacak şeyler değildi. Kendini önemli hissetmekten ziyade insan hissetmek istiyordu Arthur. Görünür olmak istiyordu, her karşısına çıkanın üstüne basıp geçmesini değil ona gülmesini istiyordu. Yalnız insanlar bencildi, umursamazdı, ikiyüzlüydü dahası Arthur’un bunlara sabrı kalmamıştı. Bir yol keşfetti, tesadüfen. Televizyonlar onu arıyor, insanlar adından söz ediyor, yaptıklarını yapıyor, her adımını takip ediyordu. Kötülüğü keşfetmişti, Arthur. Kötü olmanın kendisini önemli hissettirdiğini, farkına varıldığını anladı. Arthur değildi artık, o Joker’di. Ve gülmek için hiçbir sebebi kalmamıştı hastalığının dışında.


Üzüldüm, acıdım, sinemada insanlar bu trajediye yer yer kıkırdarken ben hüngür hüngür ağladım. Güldürmek için çekilmemişti bu film. Joker’i ve diğerlerini anlatmak içindi. Anladım ve içim darmadağın oldu. Çünkü hissediyordum, bana Joker olmanın ne demek olduğunu, nasıl hissettirdiğini bire bir aktardı. O her gülme krizine girdiğinde, her aynaya bakıp eşsiz dansını sergilediğinde o hastane odasındaki yastıkla beni boğuyormuş gibi hissettim.

Tehlikeli bir film Joker. Joker’i anlayanlar için değil. Anlamayanlar için tehlikeli. Neyi, neden yaptığını anlamadan Joker olmak isteyenler için tehlikeli. İçindeki kötülüğü yeni keşfedip onu yaşatmanın keyfine yeni varanlar için.. daha tehlikeli.


Güüüümmmm… Hafif bir sarsılma ve şok yaşıyoruz kısa süreli eve dönüşte. Araçtan indiğimizde arkamızdan vuran gencecik bir delikanlı olduğun görüyoruz. Alkollü, hem de baya. Yalvarıyor polis çağırmayalım diye. Ben her masrafınızı karşılıcam benim hatamdı diyor. Mahcup ve tedirgin. Korkuyor. Daha da işkence etmeden gönderiyoruz genci evine. Araçta bir şey yok biz de şoku atlattık zaten. (Bizim araba cengaver çıktı lakin onun ki baya dağılmıştı.)

Eve vardığımızda tek aklımda kalan yine Joker oluyor. Sabah ilk aklıma gelen o olduğu gibi…

İnsanlar, dünyanın onlara izin verdiği ölçüde iyidirler. İşler çığırından çıktığında, sözde medeni geçinen bu insanlar, birbirlerini yiyecek.

Joker