Aile Kavramı: Nerede O Eski Bayramlar?

Aile demek bizim toplumumuz için sırtını dayayabileceğin bir çınar demekti. Hiçbir koşulda, eğilmez, bükülmez, devrilmez… Ününü de bu sağlam duruşuna ve uzun yaşamına borçludur. Kökleri alabildiğine uzanır toprak altında hem kendi hem de çevresi için. Heybetinden oluşan gölgesi ise bir kalkandır yanına aldıkları için. Ancak böylesi devasa bir ağacın toplumumuzda aile kavramına örnek olması artık çok eskilerde kaldı sanırım.

Bugün bayram olması nedeniyle ailenin önemi ön sıralarda olmalı! Ancak günümüz bayramları eskilerden çok uzakta artık. Akraba ziyaretleri ya çok az ya hiç kalmadı. En kötüsü hiçbir çocuk artık şeker toplamak için kapımızı çalmıyor. Çocukların ve ailelerinin yabancı insanlara karşı tedirginliklerini geçelim artık biz korkuyoruz kapımızı çalacak da bir avuç şeker isteyecek minikler diye. Ya bizim kapımızın önünden ayrılır ayrılmaz başına bir iş gelirse diye. Ne ara bu kadar kötü, art niyetli, korkak, soğuk, acımasız bir toplum olduk ki?

Sanırım bunun nedeni biz hiçbir şeyi ayarında yapamıyoruz. Ya çok abartıyoruz ya da çok hafife alıyoruz. Avrupa ülkelerinde veya ‘modern’ diye tabir edilen batı ülkelerinde gördüğümüz olayları kendi toplumumuza entegre edelim derken kimliğimizi kaybediyoruz. Özgüvenli çocuklar yetiştirelim derken iki ayaklı ego balonları yetiştiriyoruz. Çalışkan, disiplinli, azimli çocuklar yetiştirelim derken hırslı, başarı uğruna her şeyi yok edebilen çocuklar yetiştiriyoruz. Özgür, iyi eğitimli, ne dediğini bilen çocuklar yetiştirelim derken çok ve boş konuşan, vizyonsuz, sonrayı düşünmeyen ‘modern’ köle çocuklar yetiştiriyoruz.

Kısacası biz artık aile nasıl olur, sağlıklı aile ilişkileri nasıl kurulur, topluma faydalı bireyler nasıl yetiştirilir unuttuk. Bunun için Batıyı suçlamak yerine kendi doğrumuzu bulmamız gerekiyor. Konum olarak Doğu-Batı arasına sıkışmış bir toplum olsakta kendi geleneklerimizin, kültürümüzün peşinden gitmek ve bunları her çocuğumuza aktarmak bizi bu arada kalmadan kurtarabilir. Yani iyi bir gelecek yine çocukların ve onların yetiştiren anne babaların elinde! Önümüzdeki bayramlar ve yarınlar ancak bu şekilde güzel olabilir!